Farmaceuta kliniczny na oddziale psychiatrycznym. Mniej leków i mniej problemów lekowych w metaanalizie

Farmaceuta kliniczny pracujący na oddziale psychiatrycznym zmniejsza liczbę leków przyjmowanych przez pacjenta i liczbę problemów lekowych. Takie wnioski płyną z metaanalizy 18 badań z ośmiu krajów, opublikowanej w Frontiers in Pharmacology przez zespół ze Słowenii. Dowody na to, że pacjenci czują się dzięki temu lepiej albo rzadziej wracają do szpitala, są jednak nadal skąpe.¹

Przegląd objął dorosłych hospitalizowanych na oddziałach psychiatrycznych. Farmaceuta przeprowadzał przegląd lekowy, uzgadniał listę leków przy przyjęciu albo uczestniczył w obchodach lekarskich. Wyniki:

• pacjent przyjmował średnio o jeden lek mniej (cztery badania, wynik zgodny między nimi),
• liczba problemów lekowych spadła łącznie o około 70 procent (siedem badań), ale wyniki poszczególnych badań różniły się bardzo mocno,
• zmniejszył się udział leków potencjalnie niewłaściwych u osób starszych, ocenianych według kryteriów STOPP, Beers i PRISCUS – w każdej z tych grup analiza objęła jednak tylko jedno albo kilka badań.¹

Siła tych dowodów jest ograniczona, a autorzy zaznaczają, że wyniki trzeba interpretować ostrożnie. Tylko jedno z 18 badań było randomizowane, pozostałe porównywały okres przed wprowadzeniem farmaceuty i po nim, a większość oceniono jako obarczone poważnym ryzykiem błędu. Badania mierzyły głównie to, co farmaceuta zmienił w zleceniach, a nie stan pacjenta – dowody na poprawę objawów, jakości życia czy rzadsze korzystanie ze szpitala były ograniczone. Trzy z włączonych badań prowadził pierwszy autor metaanalizy.¹

Autorzy widzą w tym argument za stałą obecnością farmaceuty klinicznego w zespole oddziału psychiatrycznego, a o tym, czy przekłada się to na stan pacjentów, powinny pokazać większe badania randomizowane. Jeden z systemów porządkowania problemów lekowych opisujemy w opracowaniu o klasyfikacji problemów lekowych PCNE.