Zagadnienia kliniczne
Problemy lekowe, z którymi farmaceuta kliniczny spotyka się na oddziale: rozpoznanie, leki odpowiedzialne, postępowanie i źródła.
Zagadnienia kliniczne to problemy lekowe, z którymi farmaceuta kliniczny spotyka się przy przeglądzie leczenia na oddziale: wielolekowość i leki niewłaściwe u osób starszych, działania niepożądane wynikające z sumowania się leków, zaburzenia elektrolitowe, krwawienia i dobór danych do obliczenia dawki.
Przegląd lekowy u pacjenta wielolekowego
- Polipragmazja, czyli wielolekowość, to jednoczesne stosowanie wielu leków przez jednego chorego, najczęściej definiowane jako regularne przyjmowanie co najmniej pięciu leków, łącznie z lekami bez recepty.
- Przegląd lekowy to ustrukturyzowana ocena leków pacjenta, której celem jest optymalizacja ich stosowania i poprawa wyników zdrowotnych przez wykrywanie problemów lekowych i proponowanie interwencji.
- Leki potencjalnie niewłaściwe u osób starszych to leki, których ryzyko działań niepożądanych u pacjenta w podeszłym wieku przewyższa spodziewaną korzyść, zwłaszcza gdy istnieje bezpieczniejsze lub skuteczniejsze leczenie tej samej choroby.
- Kaskada przepisywania leków to sytuacja, w której działanie niepożądane jednego leku zostaje uznane za nową chorobę i pacjent dostaje na nią kolejny lek.
Działania niepożądane i zatrucia
- Obciążenie antycholinergiczne to łączny efekt wszystkich przyjmowanych leków blokujących działanie acetylocholiny, który u osób starszych wiąże się z majaczeniem, pogorszeniem funkcji poznawczych i upadkami.
- Majaczenie polekowe to ostre, zmienne w ciągu doby zaburzenie uwagi i funkcji poznawczych, którego przyczyną albo jedną z przyczyn jest lek, jego zatrucie albo odstawienie, najczęściej benzodiazepiny, opioidy i leki antycholinergiczne.
- Zespół serotoninowy to polekowe zatrucie serotoniną, które rozpoznaje się klinicznie po objawach nerwowo-mięśniowych, autonomicznych i zaburzeniach świadomości, najczęściej po połączeniu dwóch leków serotoninergicznych.
- Zespół odstawienia to zespół objawów po przerwaniu albo zmniejszeniu dawki leku stosowanego przewlekle, który odróżnia się od nawrotu choroby i od uzależnienia.
Zaburzenia elektrolitowe i krwawienia
- Hiperkaliemia polekowa to wzrost stężenia potasu w surowicy wywołany lekami, najczęściej hamującymi układ renina–angiotensyna–aldosteron, zwłaszcza u chorych z obniżoną czynnością nerek.
- Hiponatremia polekowa to zmniejszenie stężenia sodu w surowicy poniżej 135 mmol/l wywołane lekiem, najczęściej lekiem moczopędnym tiazydowym albo lekiem nasilającym wydzielanie lub działanie wazopresyny.
- Krwawienie u chorego leczonego przeciwkrzepliwie to powikłanie leczenia antagonistą witaminy K, doustnym antykoagulantem niebędącym antagonistą witaminy K albo heparyną, a postępowanie zależy od ciężkości krwawienia i od przyjmowanego leku.
Dane do obliczeń
- Masa ciała do obliczeń to ta z miar masy pacjenta – rzeczywista, należna, skorygowana albo beztłuszczowa – którą zgodnie z ChPL lub wytycznymi podstawia się do dawki na kilogram albo do wzoru na klirens kreatyniny.